eGo GaleGo

Para ulir o cheiro dunha rosa, primeiro hai que buscar unha roseira. Unha vez atopada a roseira, hai que seleccionar unha rosa. Debe ser unha rosa de bo aspecto, que teña unha boa cor e que non sexa portadora de insectos dentro, nin ningún tipo de telarañas nin cousas noxentas. Tamén entra en xogo a intuición, xa que ás veces vale de moito.

Pode haber unha rosa con moi bo aspecto e que ao ulila cheire moi mal. Unha vez seleccionada, achegamos o nariz e inspiramos con forza. Nese momento, sentiremos se a nosa rosa estivo ben escollida e se foi así, non nos olvidaremos desa rosa nunca na vida.

O Correlingua é unha proposta de carácter educativo que pretende convidar á mocidade e aos centros de ensino a participar nun acto público de reivindicación do dereito de medrar en galego.

O noso instituto tamén estivo alí:

Hoxe, no auditorio da nosa vila, representouse a obra de teatro 'Comedia bífida'. É unha representación na que os mortos son xulgados pola súa actitude en vida a favor ou en contra do uso da lingua.

Foi correcta e recomendable, pero quedámonos coa obra representada o ano pasado no noso instituto, verdade Abrahán?

Aquí temos algunhas fotos da obra de hoxe:

O forte debate sobre a normalización lingüística que se está a dar no noso país nos últimos meses trascende as nosas fronteiras. Un grupo de nove científicos galegos vinculados ao Centro Europeo de Investigación Nuclear acaba de dar un importante paso adiante en defensa da lingua do país.

O manifesto íntegro:

Unha achega ao debate sobre o galego desde o CERN

Somos un conxunto de físicos e enxeñeiros galegos vencellados ao Centro Europeo de Investigación Nuclear (CERN) en Xenebra, a día de hoxe uns dos laboratorios científicos máis importantes do mundo. Desde a distancia, levamos meses asistindo ao debate que se está a xerar sobre a posición que debe ocupar a lingua galega no noso sistema educativo. Esta cuestión está a provocar unha confrontación continua de posturas e opinións que se estende a distintos ámbitos da nosa sociedade. Se ben consideramos este debate lexítimo tamén coidamos que as posturas deben ser mantidas e defendidas desde a máis absoluta rigorosidade, a mesma pola que nós estamos rexidos nas nosas actividades científicas. E vémonos na obriga de intervir cando determinados argumentos que non seguen esta máxima aparecen por parte de persoas cunha opinión que non se restrinxe ao ámbito privado.

En declaracións ao “Faro de Vigo”, o voceiro da “Confederación das Asociacións de Pais de Alumnos de Colexios Concertados” (Congapa), José Ramón Hermida, dicía: “Utilicemos el sentido común. Químicas o Físicas, con tantas nomenclaturas internacionales, no se pueden dar en gallego. No podemos retroceder”. Ben, for desde a ignorancia, for intencionadamente, declaracións deste tipo resultan totalmente inadmisíbeis. E dicimos isto con coñecemento de causa, pois no noso ámbito de traballo estamos acostumados a ter conversas de alto nivel científico de temas moi diversos en galego. Nun entorno no que temos a sorte de traballar con algúns dos mellores físicos e enxeñeiros do mundo, o galego está, modestamente a través de nós, presente como vehículo de comunicación científica. E para isto é un idioma exactamente igual de válido que o francés, o alemán ou, desde logo, o castelán. Ben é certo que o galego non é empregado para as comunicacións nin publicacións científicas a grande escala, pero é necesario que se saiba que tampouco o é o castelán. A lingua franca da ciencia desde hai moitos anos é o inglés, e desde logo se algunha lle discutíu no pasado tal condición esa non foi o castelán.

O noso obxectivo con esta carta é simplemente evitar que se empreguen argumentos falsos (ou falseados) na discusión dun tema tan delicado e importante coma este. E tamén reivindicar o galego como lingua que nos identifica sen excluírnos estando como estamos lonxe da casa.

Somos unhas compañeiras do IES Aquis Celenis. Decidimos crear este blogue para informar sobre a situación e o emprego da lingua galega na actualidade.

Levamos a cabo diversos movementos para intentar concienciar á xente do noso entorno da importancia da lingua galega.

O primeiro movemento foi levado a cabo a través de Manifestos, colocados en diversos lugares do noso pobo, instituto e arredores, como se pode ver nas imaxes.

O segundo movemento foi unha representación metafórica na que o elemento que fai referencia á lingua foi a poesia 'Irmaus' de Celso Emilio Ferreiro.

O terceiro e último, foi a entrega de chapas co lema ego galego. Foi unha maneira diferente de facerlle ver ás persoas a importancia que ten a nosa lingua.